« Önceki | Sonraki »

31/5/2008

NEDİ? NEDİ?

NEDİ? NEDİ?
Bayramuklanı Fatima


Halk nesi bla halkdı? Bizge" Karaçaylıma"deb aytdırğan nedi?
Kaysı şartladıla ? Canıbız tağılıb turğan Koban, Teberdi,
Cegetey,GUM özenlemi, oğese teppelerin kökge tireb turğan tawlamı? Nedi bizni "tawluma" deb öhtemlendirgen?! Tartıw soğulsa ,çığıb tebseribiz kelgenmi? Ayrannı, nartüh gırcınnı
cırnanı, bek erkeletib aşağnıbızmı? Nedi bizni Karaçaylı etgen? TİLİBİZ? ADEB-NAMIS şartlarıbız? Bir-biribizge:"Alan.."
deb--seleşgenibiz?!
Biz ,çille cawlukla da kısmağan, katapa çepkenle da kiymegen,
buruñulaça iynar aytada bilmegen,kiyiz basarğa, boza eterge da ürenmegen kawum, nek karaybız ötgen ömürlege alay. nege ese da
tansık bolğança, neni ese da andan beri keçürürge izlegença?!
Kanıbızda bolur anı sıltawu. Ötgen ömürde milletni körmegeni ,
çekmegeni kalmağandı. Açlık , tokluk da har tawlu üyde bolğandı konak.
 İgilikge wualanıb,igi şartların saklarğa
küreşib kelgen halk, cıyırma birinçi ömürge kuru millet atın tül, tilin, adeb-namıs şartların, tin baylığın
cüregine sıyındırıb ötdürgendi.
Ötgen ömür koyğan sınam, amanı igisi bla da, halibizde, caşawğa karawbuzda, har nege bağa beriwübüzde keb zatıbıznı türlendirgendi. Keb tawlu büğün tawlarına sıyınıb
caşağannı keslerine azğa sanaydıla,köble akılları-bilimleri bla bütewduniya daracağa çığb, atların, halknı atın da igi bla aytdıradıla.....

Arabızda ANA tilibizni bilmegenle da az tüldüle, ADEB--NAMIS
coruklarıbıznı eskige sanağanla da tübeydile, tin baylığıbız bar-cok ese da istemegenle da bardıla. Alay bolsa
da aslamıbıznı kanıbız turadı biyağınlay. OL a, eski cırlağa
da, çille cawluklağa da ,ötgen ömürnü başha ızlarına da turadı tansıklay.
ADEB--NAMIS urlañan cıyırma birinçi ömürnü al cılların da buruñu kıznı buyuğa biliwün, namısına bekligin,ariwlukğa tabınıwun, kubulurğa öçlüğün oyuwlarında saklağan çille cawluknu saklamay ne etgin?

Seyir tülmüdü atañ-- anañ, halkıñ esinde saklağan zat,seni
başıñdan ötgença bolub , cüregiñe ömürlükge tüyrelib kalğanı..


22/12/2007

Bashuyuk

1/11/2007

On tort cıl

ONTÖRT CIL


Ne üçün bolğandı bıllay künübüz ?

Bu soruvuma artıkdı cuvab.

Nek etilgendi bıllay artıklık?

Men añılamay sorama bir zat:

 

Kartlamı etdile bir ullu palahnı ?

Oğese sabiyle buzdula kral zatnı ?

men añılamay sorama bir zatnı:

Nek izlegendile bıllay bir amanlıknı ?

 

Men añılamay sorama bir zatnı::

Kasay ulumu etdi uyaltır zatnı?

Oğese bağatır ulumu kralnı satdı?

 

İtlege cok etib kart, anna-bala,

sürüb cıydıla mal vağonlağa,

Üçünçü ıyıkğa eltib kuydula...

Halkımı beş etib biri yelgen edi colda

 

14 cılnı wa turduk tışında

Tawlağa iye bolub başhala

 

Mikoyan şahar bolğandı başha -

Atı da başha, kesi da başha.

Nença anala kaldıla balasız!

Nença balala kaldıla anasız!

 

Nença karnaşla kaldıla egeçsiz !

Nença egeçle kaldıla süygensiz!

Nença kızıbız çıkdıla erge,

Razı bolmayın başha milletge !

 

Nença ahlubuz kaldıla canasız,

Entda turalla ala duwasız .

Halkım kaythan edi süygen tawlağa...

Kartla cılaydıla catıb taşlağa...

 

Keble ketdile sizge termile,

Kart-Curt, Teberdi, Arhız özenñe...

Keñ, cumuşak bolsun cathan cerigiz,

Zarawatlıkda ölgenleribiz...

 

2-çi noyabr kalsın ömürge

..... kıyınlık

Allah bermesin bizge!

 

1/10/2007

KARAÇAY- MALKAR NI köçürülgeni

1/10/2007

KARAÇAY-MALKARNI KÖÇÜRÜLGENİ

1/10/2007

Karachay-Malkar nı azab kunlerı

Temir colnu sal agaç etib,cük taşıvçu vagonlanı da sav halkga agaç sandık etib,çüyleb,kün çıkganga aşırgan közüvlerinde başlanngan edi köçgünçülüknü carsıvlu colu.Anı kıçırımla blamı,cılla blamı,sal agaçga canları savlay minngenle tökgen cılamuk blamı,ogese eski bolurga unamagan curek carala blamı ölçeleyik bilmeyme.

  Sıylı ALLAH ım,katılık,artıklık eterge kölleri barganlanı,cüreklerin cumuşat! Can tatlıdı,birevnü kolundan birev açımazça,karuvlu karuvsuznu canına termilmezça et! Küçüng ulludu,cürekleni da bılaytın sarkan cagasını da,başga suvlanı da tazalarga adam balasına bolum da,oyumluluk da ber!Burhu(az) halkım çekgen çeksiz kıyınlıknı endi kişige sınatma.

16/9/2007

GAPALAU

 

 

GAPALAV"

Laypanlanı Seyit


(aytılğan cazıvçu em jurnalist)

Kartcurtçu Sılpağarlanı Tomay ölgenden so-

ra, öksüz kalğan eki caşı Gapalaw bla Gıqğa

üynü malların ata-karnaşnı İlyasnı koşu ka-

tış İncurğotada (endigi «Krasnoğor» sovhoznu

Kobanı arı canı künbetlerindegi kızıl kaya-

lı cerlerinde bir özen) tutuvçan edile. Demeñili

mal iyesi kişi Gıqqış ulu İlyas karnaşını ök-

süzlerin ayaklandırğınçı birgesinde tuthandı.

Caşla, İlyas stanseden arendge alıb, köb cılnı

stawat salıb, üyürsünüb turğan oğurlu cerde

mal ızından, sürüv kıyırında cürüb, çınık-

ğan asıvlu adamla bolğandıla. Koşnu kesleri

cürütürça hıysabha cetgenlerinde, ata kar-

naşdan ayırılıb, kesi ızların tüzetib başlağandıla.

Gapalaw ol cılnı caz artında koşun cay-

lıkğa Murduh-başına çığarğandı (Ğum-başı

avuşdan Biyçesın taba örgerek barıb, suv Koban

boynuna sarkgan özenleni biridi). Alayda Maka-

lı kölçükden uzak bolmay, stawat salıb caraşhandıla.

Ol töbenirek caylıklada, alaça calan koş-

la oğay, «katın koşla» da (üydegileri bla çı-

ğıwçula) cerleşivçendile. Tab, Murduh için, tav

kıtlıkla etib, biçen işleb, mal kışlathanla

da bolğandıla. Ol miyik, baş cerlede, boranla

suvura, kürt basa, kışnı aşırmaklık kıyın-

lıkdı, alay a tavlu kişi mal kıyırında zav-

uk etib ömüründe da caşamağandı, caylığını

 ornunda kışın ötdürgeni da cazıvum buyur-

ğan bir kudretdi deb, kesin katdıra barğaidı.

Kız bla caşha bir «kozuda» söz tavusub,

«ekinçi kozuda» üylendiriv adet cürügendi, de-

meklik, bıyıl tuvğan kozulanı, markalanı kö-

züvünde söz tavusulğan bolsa, kelir cıl marka-

lanı közüvünde kız çığarğandıla. Hazırla-

nırğa bir cıl berilgen bolğandı.

Koşçunu kayğısı malıdı, Gapalaw bla Gıq-

ğa, koş nöger cılkıçı Kabçıklanı (atavul

tukumudu) Adilgeriy, koşnu barçı-kelçi cu-

muşların, caş adamla bolsala da, zamanında ca-

raşdırıb, mallanı da carsıtmay, kadalıb, rıs-

hıların aynıtıb, tirilib başlağandıla.

Honşu koşçula, caylıklanı malçıları

birça tiri eki caş adamnı, atların ayırıb da

köb küreşmey, Gapalawla deb koyğandıla. Ullu

Gapalaw, gitçe Gapalaw deb ayırthandıla, caylık-

la camağatını arasında köbüsüne cürügen at-

ları da alay bolğandı. Caylıklanı adeti va

ömürleden beri da tamaşadı — ertdenblasında bir

kıyırlarında, söz üçün, Gumbaşı ayrıda bir tab

çam söz aytılsa ne da bir cañı hapar eşitilse,

iñirge oğarı kıyırına, söz üçün, Miñi-Taw

etekledegi koşçulağa deri cetib kalıvçandı.

Malçıladan abadan adam bolmağan koşha

«caş koş» devçendile. Gapalaw kesi demenñili

adam bolğanlıkğa, üç caş adam cıyılğan

koşu allayırak koşha uşağandı. Gapalawlanı

caş koşuna havlerek başha caş adamla da co-

luğuvçu bolğandıla. Kawğa çıkğan közüvde

koşha Kandavurladan Şavhal bla Şakay deb, eki

uçhara adam kelib tüşgendile. (Atavul tukumları

bla atların cazıb koyama).

Ekisi da asırı tab adamla bolmağandıla. Ar-

tıksız da Şavhal tuthuçsuzğa sanalğandı. Kesi

da kesleri tukumdan Burhu deb bir kıznı süyreb,

aña uçhara iynarla etib aylanñan, kesine tab tüş-

se, amanlık eterge asırı tartınmağan, ötürükden

artılmavçu, ayıb-uyat hazna tıymağan adam bolğan-

dı. (Burhu degen tişiriv bir cıldan kozlavdan

ölgendi. Tiyre kabırlada asıratmaybız, kıznı,

caşnı amanña üretgen tişirıvğa adetdeça sıy

berib asırasak, caş tölüge tabsız ülğü bolluk-

du deb, Sılpağarları davur-süyürge cetib, ana

cuvukları ölüknü korata başlağanlarında,

tiyrede esli adamla sağayıb kaytarthandıla).

Hurmetli keñ caylıklada hata ete, mal mıs-

hıta, uçhara körgen zatlarına kol cetdire

cürügen Şavhal bla Şakay, Gapalawnu stawatına

konñanlıkğa, osal kılıkların tohtatmağan-

dıla, «ol berdi, bu berdi, birsiden-birinden satıb

aldık» deb, marka kozu-koy keltirib, kaba tur-

ğandıla.

Gapalawla, cuk sezib, kabhan malla cetek-

lebmi keldile eken deb, seskeklenñença haparla ay-

tadıla. Alay a koşha tüşgen konaknı çirkit-

gen adet cokdu, ol sebebden koş tamada da gitçe-

sine «sak bol, bıla ayıb aldırmasınla» degenden

arı, aranı açıklarça katı söz aytalmağandı.

Bir kün Gapalaw, koyları bla marka kozula-

dan bir bölekni sürüb, Narsanada bayrım künlede

cıyılıvçu bazarğa tüşüb ketgendi. (Marka ko-

zulanı arı anaları katış sürüb eltib, anda sa-

tıb, ana koylanı ızlarına sürüb kaytarıb tur-

ğandıla). Koşda (koş degende da başı cabık

koşları bolmağandı, koş kereklerini üsüne

kiyiz cabıb, kesleri wa camçı tübüne kısı-

lıb keçinñendile) gitçe Gapalaw, Adilgeriy, Şaw-

hal, Şakay kalğandıla.

Gapalawnu koy sürüvü İjalanı koy sürüvge

koşulğandı. (Haparçılanı bir-birleri Şawhal

iş etib koşhandı da deydile). Sürüvleni ayır-

ğan zamanda ğırmır bolğandıla.

Tınç oğurlu adam İjalanı Umar, iñirala sü-

rüvnü stawatha tıyıb sanağanında, onaltı kozu-

lu koy cetmegendi. Stawatda ak at bolğandı,

Umar aña minib, Gapalawnu koşuna malların iz-

ley barğandı.

— Ayırğan közüvde talay malıbız sizni sü-

rüv bla ketib kalğandı. Alağa kelgenme,— degendi.

— Bizde başha mal cokdu,— degendi gitçe Ga-

palaw. Bilib, bilmey aythan ese da belgili tüldü.

— Alay degen kalaydı? Sizni sürüvden baş-

hağa koşulmağandı sürüvübüz. Malla sizni sü-

rüvde bolurğa kerekdile,— degendi Umar.

— Bizde başha mal cokdu, alan, aythanımı

eşitmeymise?— degendi Gapalaw.

— Sizden sora işekli bolur ceribiz cokdu.

Mallanı kayrı ese da koratdığız, bir işeksiz.

Köb olturğan konaklarıñı halisin da köble bi-

ledile. Haparların eşitib turabız,— degendi Umar.

— Mallanı kaytarığız. Ne etdigiz esegiz da siz

etdigiz,— deb ilinñendi.

— Ne zatla zımpıldaysa, alan? Kertda, avuzum

bardı deb, avuzuña kelgenni bırğab barma. Teyri,

avuzuñu kulak artlarıña deri cırtılğanın

körüb kalırsa,— deb hını etib, sözge koşulğan-

dıla konakla da. Alay bla arada davur çıkğan-

dı. Çörçek caşla Şawhal bla Şakay sen bizge to-

novçula-ğuduçula at atab deb, söz añılarğa, oyla-

şırğa izlemey, Umarnı alayda oğuna tüyüb, er-

nin-burnun kan cuğu etib aşırğandıla.

Umar, kanı bla ak atnı kabırğasın kı-

zartıb, koşha kaythandı. İjalanı koşçula anı

alay körgenlerinde, sabırlık salayık deyalma-

ğandıla, «tüyüvnü kazık oynatıb körgüzteyik»

deb, kazık, tayak tüyüşge kobub, kuralıb kal-

ğandıla.

Talay künnü tınçlığı bolmay, cukusu ka-

lıb, cunçub, tışında aylanñan ullu Gapalaw da,

ol kün iñirde Narsana bazarından, keçirek etib,

arıb kaythandı. Nögerleri kündüz bola aylan-

ñanlarından cuk aytmağandıla. Gapalaw, at

cerin başına, castık ornuna, cavurluğun da

tübüne töşek ornuna atıb, camçığa çulğanıb,

cukuğa sinñendi.

Gözetçi Adilgeriy, cılkını ertdenlikge tuz-

burunlağa kaytarıb, stawatha aylanñanı bla,

İjalanı koşladan toğuzavlan, birer kazık

alıb, Gapalawla stawatına silkinib kelgenlerin es-

leb, aladan alğa cetib, hapar berirge çabhandı.

Barsa, gitçe Gapalaw iynek savarğa kozğala, tü-

nene Umarnı tüyüb, hata etgenlerine sağayıb tur-

ğaı Şawhal bla Şakay, kobub, seskekli bolub,

kayrı ese da kurala aylana, ullu Gapalaw da ca-

mçı tübünde sozulub cuklay. Adilgeriy, anı

türtüb uyathandı da:

— Alan, İjaları birer kazık alıb, çabıb

kelelle. Ollahiy, igilikge kelmeyle, kob örge,—degendi.

— Toba-asto, kelme-koy. Kazık alıb çabarça,

ne hatabız cetgendi?—deb, cukusundan igi da aya-

zımağanlay cuvab etgendi. Olsağatlay, koş ta-

mada İjalanı Mussa, karnaşdan tuvğanla, kar-

naşları — toğuz adam, birer kazık, tayak alıb

cetgendile. İynek tübüne olturğan Gapalawğa

igi cetdirgendile, andan berlak atlab, camçı

tübünden költürüle kelgen tamada Gapalawğa ce-

tib, sermegendile. İjalanı Mussa Gapalawnu ku-

lak başına kazıknı salıb cibergendi. Gapa-

law es taşlab, ızına cığılğandı. Cañı cü-

lünñen başını mañılay artına çirçik kan tam-

çıla çıkğandıla. İjaları, Gapalawnu tirilal-

mağanın eslegenley, çot terenñe ketgenin sezib, er-

lay alaydan korağandıla. Şakay bla Şawhal,

alanı kele turğanların körgenley oğuna, canlab,

buğub kalğandıla. Kavğa köznü cumub açhan

çaklı kesek zamanña tavusulğandı.

Caylıkda koşlağa kuvğun etilgendi.

Koşçula, atlı-cayav bolub, çabıb cetgendile da,

Gapalawlağa boluşluk eterge küreşgendile. Alay

a tamada Gapalaw, es taşlağanından biraz ayazı-

ğança körünñenlikge, tirilalmağandı, tunçu-

ğub, abzırab, adam tanıyalmay, katındağı karnaşına:

— Gıqğa kaydadı?—deb, tili böldürğü ete so-

rurğa küreşgenden arı uzak söleşalmay, açılal-

may kalğandı. Caşnı halın tab körmey, elge

korathandıla. Gapalaw, Kart-curtha, üylerine

cetib, anda avuşhandı.

Anı ahlusu-teñi da keslerin tıyalmağandıla,

açıvlanñanları bla cıyıla kelib, İjalanı

koşha ot salıb, kışha cıyğan katıkların

çaçıb, tögüb, tabsız zatla etgendile. Dert kaytar-

ğanlıkları bolğandı.

İş südge tüşgendi. «Allında tüyülgen sense,

açıvlanıb cetgenim bla men urğanem» de da, ayıb-

nı boynuña al, senñe asırı katı bolluk tüldü-

le. Mussağa va «birev üçün, barıb, birevnü öltü-

rürge ne işiñ bar edi?» — deb, avur azab sallık-

dıla»—deb kadalğandıla da, «mallarımı kay-

tarığız» deb kıshandan arı ne alda, ne artda ha-

tası-hıyanatı bolmağan tınç adam Umar, urğanem

deb, ayıbnı kesine alğandı. Anı üçün üç cıl

türme azab çegib kaythandı.

Nasıbın saklab, aña kurala aylañan bir

cigit ulannı, birevleni osallıklarından çık-

ğan çurum keltirgen ilinmek acaldan alay ölüb

ketgeni camağatha avur tiygendi, köbleni cürek-

lerin kıynağandı. Ol zamanlada belgili cırçı

Botaşlanı Hacibek (Hacibek bla Alibek bolğa-

nın katışdırıb, ayıralmay aytadıla) zamansız

ölgen Gapalawğa cır etgendi. Botaş ulu, pravlen-

de kağıtçı kullukda işlegen kişi, kağıtha-

kalamğa usta, fahmulu adam bolğandı.

Bu ömürnü birinçi cıllarında etilgen ca-

ñı cır ol közüvlede camağatda em köb cır-

lañan, halk ayırıb süygen cırladan birine

burulğandı. Adamla cıyılğan cerlede «Gapa-

lawnu cırın cırlaçığız» deb köble tilegendi-

le.

Ol cır busağatda karaçay kitablada «Gapa-

law» deb, basmalanıb çığıwçu cır tüldü. Kerti-

di, talay tizgini ekisinde da bir-birlerine keli-

şedile, ansı kalğanları başhadıla: kimle esele

da eski cırnı tamırı bla türlendirib, zamanña

kelişdirirgemi küreşgendile, oğese başha cır

bolub, andan talay tizgin tüşübmü kalğandı, tüzü

bılaydı deb aytırğa kıyındı.

Cır camağat süygen, ariw makamlı alay

igi cır bolub çıkğanında, Gapalawnu ahluları

Botaş uluğa eki iynek bergendile. İja ulu Mussa

da, cırdan kesin koratır üçün, bir cerli at

bergendi, deydile. («Cırçığa mal bergença» deb

söz bardı) Alay a cırnı etgen kişi ho bolğan-

lıkğa, camağat cırnı tüzlüğün kıyışdı-

rırğa izlemegendi. Mussa-kavumu, başha sıltav-

ları da bolmağanlay savlay halknı avuzunda cü-

rügen, «Seni öltürgen İjalanı Mussadı» degen söz-

leni avurluğundan kutulalmay, malların-rıshı-

ların satıb, Türkge köçüb ketgendile.

Kerti iskusstvonu küçü alaydı.

Ol cıllada Karaçayğa kele aylanñan ma-

car alim V. Pröle, camağatda cañı tuvub, kı-

zıv cürügen cırnı da, birsi folklor materi-

allanı talayını birgesine cazıb alıb, 1909 cıl-

da Budapeşt şaharda basmalağandı.

Gapalaw bla nekyahlı kız Çotçalanı Tana arta-

rakda Shawatda Hasanladan birevge erge ketgendi.

 

16/8/2007

Gayılanı Tahir-Tahir GAEV-Tokay Mirza-İbrahim Zugul

16/8/2007

BAŞHÜYÜK 100.YIL

4/4/2007

AK SIRTDAN MANGA DERİ - SENİ AVAZING

AK SIRTDAN MAÑÑA DERİ SENİ AVAZIÑ

Sozaylanı Ahmat



Ol pariy edi, börütut tulpar pariy. Tomurovboyun, keñsırt, çuburkuyruk, cititiş. Atı da - Tutar dep. Ellileni köbüsü Açanı iti devçü edile. Akcürek adamnı katında köz karamı, dariyça, sıydam, taza. Kir niyetlini körgenley bilip koyuvçu edi, deydile. Ol tiyrede anı tanımagan cok edi. Köp börünü kesgenin da aytıvçudula. Haparım anı üsündendi, ol da kaphandı da köçgünçülük otun.

1

Keçeni tıñısız şoşlugu biylegen, ayça, tögerek arbazda Tutar kesine cer tabalmay aylana ketip, gimhotun kökge tiredi da, horsunup turgan cüregin cansara, önün boşlap, uludu. Kökde kimge ese da bir zat aythança... Tiyre itle guzabaga kaldıla. Birleri üre, birsileri va, öz tillerinde Tutar aythannı añılap, uluy başladıla. Keçe kañ-kuñdan toldu, cer seskeññen etgença, kayala cañırgan avazları bla cuvapladıla.

Bir kesekden üynü eşigi açılıp, uruş uvathan sol butun da süyrey, Aça çıgıp keldi. Ol gıyı taşladan etilgen tapqada olturdu da tütün kabındırıp, teren-teren tarta başladı. Tutar iyesini allına barıp çökdü. İyesi va ullu kolları bla anı kesine tartıp kuçakladı da, ariuv aytıp, har zamandaça, kubultur umut etdi. Pariy a kaygılı sınsıvun tohtatalmadı.

- Tutar, harip, ne ese da bir tıñısızlıgıñ a bardı, - dedi Aça. Pariy söleşe bilse, Aça ömüründe sınamagan, ol ugay ese, anı atası da eşitmegen, bir insan da körmegen palah  anı halkına cetip kele turganın aytırık bolur edi, bayam.

2

Tañ alası az belgi bere başlagandı. caratılışnı Allahdan kelgen şoşlugun caralı ete, andan, tübünden bitev cer kötürüle, tarnı içine gürüldegen köp ogursuz tavuş, köp kara maşina kirip keledi. Tarnı için eki carıp,  tunçukdura halknı cırın, sarı tañnı atdırmazga, üylede ot cakdırmazga dep keledile ala. Sarı kayala miñ avazlarında bildire ol palahnı kezivün.
El a şoş. El a - cuklay...

Tutar töşden karaydı ol bolumga, közleri cana. "El nek tebe bolmaz, nek kötürülmeydi? - Bu kara kuzgunla nek kirdile elge? Halk turup, alanı nek talamaydı, nek kıstamaydı, nek kuvmaydı?.."  Pariy, ol tıñısızlıgı için küydüre, enşge, üyge çapdı. Ol da töşden enişge, Açanı üyünü allında da bir maşina tohtadı. Andan hını tüşgen adamlanı atlaganların, iyislerin oguna caratmadı it. Aladan biri sehleni kılıçların ayagı bla urup atdırdı da, arbazga suhu kirip tebiredi. Tutar, ürgen zat etmey, anı colun kesip tohtadı. Adam bla it bir birlerine karadıla, betden-betge. Ogursuz edi kelgenni közleri. Allaynı üyge ciberirge cararıq tüyüldü, dedi itni cüregi.

Ol adam hını kıçırdı. Pariy tepmedi. Adam alga atlam etdi. İt da atladı alga. Adam belbavunda tagılıp turgan kapdan kara zatnı çıgardı. Tutarnı közlerine kan çapdı da, ol, ak tişlerin ot çakdıra, aman adamnı üsüne sekirirge hazırlandı. Alaylay kim ese da cetip, pariyni boynundan katı kuçakladı. Ol Aça edi.

Elni töben canından, ogarı canından da tişiruvlanı sarnavları, sabiyleni kıçırıkları çıga başladı. Üynü içinden Açanı katınını cüreksinip cılaganı da eşitildi. Askerçileni oramdan karaganları da, üynü kurşalaganları da savutların kollarına alganlay, açıvlanıp kıçıra, aşıkdıra turganlay, Aça maşinaga kısımla eltip atdı da, arı ketip arlakda turgan itine canladı. Ekisi da keslerin bir-birge atdıla, eki taza, halal cürek. Aça pariyni kesine kısıp, antlı teñinça, katı kuçakladı. Tutar a ne eterge bilmey, iyesini zıbır tuzlu sakalın  katlap-katlap caladı. Alayda añıladı carlı pariy ayırılıv sagatını tatıvu tuzlu bolganın. Köz caşla sakalında tas bola, Aça, itinden küçden ayırılıp, caralı butun eki kolu bla tuthanlay, ehçele-ehçele üyüne kirdi. Bosagada süelip turgan arıksuv uzun askerçige:  - Kimni onovudu bu palah? - dep suhu sordu. Ol, söz da aytmay, sızgırıvun da tohtatmay, kolunda şqogunu burnu bla kabırgada Stalinni bla Beriyanı ullu suratların körgüztdü. Aça, suratha  citi  karap, tavça caravlu aman aytdı da,  cılav sıyıt ete turgan katınını kolundan kaganak caşçıgın aldı.

Alay bla üçüsü da üyden çıkdıla. Tişiruv kıçırıgın cılavun da tohtatıp, erini betine türslep karadı. Körmegen edi birge caşagan ceti cıllarında anı allay sazbet,  amalsız, ogursuz bolup Aça, tuvp ösgen kudretine karap, bir kesek süeldi. curtun, tabiygatın köz karamı bla kuçakladı da, kıyama colga çıgardan alga cerini havasından köküregin tolturup cutdu. Kara savutlu kara kişini kara karamı tavluga karap turdu. Aça, kaganakçıgın da köküregine kıshanlay, alas-bulas atlay barıp, duvulday turgan maşinaga mindi. Sora tişiruvun da arı tartıp aldı. Alanı ızlarından Tutar da sekirdi. Ay medet, ol çıgalmadı adamları minip turgan cerge. Biyik edi.

Alaylay maşina tebirep kaldı. Maşina cerinden tepmegenley, Açanı kolları kesi allarına alga uzatıldıla. Tavlarından, kayalarından tutup, alaga tagılıp, alanı küçü bla bu palahnı tohtatıp koyarga küreşgença, alay köründü ol. Sora:  - Tutar, - dep kıçırdı Aça. Ol avzun ullu açıp, dagıda ne ese da aytdı. Alay gürüldegen tavuş cutup koydu tavlunu avazın. Çerekleni cırların, kayalanı cañırıvların, ot cagalanı cılıvların cuthança.

3

Tutar, ne eterge bilmey, bir kesek armav bolup süeldi da, uzayıp bargan maşinalanı ızlarından atıldı. Talak soluv ete, ketip bargan cılav-sıyıtnı ızından elden çıkgan cerde cetdi. Kesini adamları bolgan maşinanı kıynalmay tapdı da, anı tıyarga küreşdi. Allına çıga, sol canı, oñ canı bla bara... Açı-açı üre... Çarhladan kabarga küreşe... Cetmedi karıvu ol barıvnu tohtatırga. Bayam, bir amal tabıllık bolur edi, bu palahnı çıgarganla itle bolup, Tutar a adam bolup süelsele.

Bolmagandan sora, maşinalanı ızından tebiredi. Çaba, çaba, cüregin colga salıp, çaba. Kururuk maşina va arıymı biledi. Ol kazavatda Açanı:  - Tutar! - dep kıçırgan avazın eşitdi. Örge ökürüp bargan maşinaga igi da cuvuklaşhanda va Açanı betin şart oguna kördü. Maşina enişgerek aylaññanlay, azaya  bargan küçün cıyıp, pariy arı sekirdi. Kübürüne cartı-kurtu ilinip, bara bardı da, bitev avurlugu bla kelip colga tiydi. Az-köp zamanmı ozdu. Bir kesekden es cıydı. Örge tururga küreşdi. Turup, ol kızıvu bla alga çabarık edi. Alay süelalmay, colga gorf dep tüşdü. Anı al oñ butu sınıp, coknu ornunda edi. Bilalgan bolurmu edi alayda - carlı pariy canından süygen iyesinden ayırılganın? Kim biledi. Tutar... Tutalmadıñ bu col, tutalmadıñ.

4

Ol sürkele, tırnaklay, cantalaşa, Ak Sırt tavga çıqdı. Andan karap, kara maşinalanı kara colda barganların kördü. Tepmey, köz kakmay, soluvn aylandırmay, karap turdu. Cılav-sarnavla uzaya baradıla. Alanı birgelerine tarnı kayaları, agaçları, taşları, colları köçüp bargança köründü pariyge. Bu cerni kudreti da.

Elni caşavun sıyırgan maşinala közden taşaydıla. Sarnavla da öçüldüle. Takır şoşluk biyleydi da duniyanı, endi Tutarnı cüreginde başlandı sırnav. Başlandı da pariyni kulagına Açanı avazı cañıdan eşitildi.

Duniyada bar avazladan ariv avaz. Tutarga ne zamanda da küç bere kelgen avaz. Busagatda va, cüregi tars dep eki carılırça, mudahlık bergen avaz.

Börütut kesin tıyalmay, başın artha atıp, önün ahırına deri açıp, mudah köknü mıdıh ete, tarıgıv cırın ayta, incile, uluy başladı. Alay sarnadı tavlu pariy, kayala başında bargan bulutla adam kanından kızarga sundura. Alay uludu agaç canıvarlanı sagayta, börüleni da uluta. Alay uludu,  içine tarthan tılpıvu cılav bolup çıga...

Önü karıkgandan sora sagayıp turgan suvuk taşlaga caplanıp, öksüz küçükça, cüreksinip sınsıdı. Sınsıv da tügenip. Nesin da unutup, çuv etmey, alayda Ak Sırt tavnu başında soylandı.

Mart ertdenlikni, zamansız kart ertdenlikni açı ayazı pariyni sırtın sılay, avur ahtındı.

5

Bir zamanda üç ayagında küçden süele, Tutar örge turdu da, kesini esin izlegença, tögeregine karadı. Honşu itle alayga kelip turganlarına ol, nek ese da, artık seyir etmey, çubur kuyrugun bir bulgap koydu. İtle va, birem-birem kañ-quñ etdile da, uluy başladıla, pariyge boluşluk bergença.

Üçayaq Tutar avur başın da enişge iygenley, eriy bargan karda kan ız koya, aksay-aksay örge, el taba aylandı. İtle barı da ızından tizilip tebiredile.

İt cıyın el ayagında kabırlaga cuvuklaşdı. Tutar ötüp  ketalmadı. Açanı atası, anası   da mında cathanların pariy bile edi. Ol tohtap, har sın taşha türslep, har birine içinden ne ese da ayta, alay karadı. Ol halinde bir kesek turdu. Sora açıvlanıp, üre başladı. Ürgeni va nek tıñılaysız, nek kötürülmeysiz, halk ketgenden sora siz bılayda kalay kalalasız degenligi edi. Ol, asılcürek, bayam, sın taşla adamla bolub çıksala süe edi.

6

Otu öçülgen tav elni itleri ara oramda baradıla. Ala har çuñurun, har duppurun, har taşın, aylançın, har agaçın da igi bilgen, igi tanıgan elni üylerini ocaklarından tütün çıkmaydı, terezeleri sokur közlege uşaydıla. Tuvarlanı ökürgenleri, koylanı makırganları, palah kelip, elni tebe turgan ullu cüregin çıgarıp, alıp ketgenin bildiredile.

Ol zatnı añılagandanmı, ogese... Elni ortasında nıgış boluvçu cerge cetgenley, itle tohtadıla da, bir kesekge ıh demey turdula. Sora Tutar, başha amal tapmay, kesin tıyalmay, başın artha atıp, mudahlık otu cana turgan közlerin da kısıp, gırhı avazın, tılpıvu katış boşlap, suvugan tıpırlanı cılavun entda etdi. Anı avazı bu col, kalay ese da açıvlanıp çıgadı. Sırt başındaça, incile, eriy, tiley ugay... Kimni ese da tanıgan  etgença,  alay  ogursuz.   Birsi itleni avazları da añña koşulganda va, ol cır - bu  cerge,   anı halqına, har adamına etilgen ullu terslik bir zamanda da unutulmazlıgını belgisiça,  eşitildi.  Birde va tavlu itleni uluvları köçgünçülük palahı sürüp ketgen halknı ızından uzun sarın salgança körünedile. Elni eslisi olturup, nıgış etivçü cerni bügün itle saklap kalgandıla, o, duniya!
Bir kesekden Tutar tuvgan üyü taba tebiredi. Birsi itle da cayıldıla üylerine, tavlula ertdenlik duvadan cayılgança.

Tutar arbazına kirdi. Arbaz kalay ese da bir caralı canıvarga uşaydı. Pariy añña boluşurugu kelgença, bara barıp, catma tübünde Aça olturuvçu tapçannı kulagın bir-eki caladı da, andan başha amal tabalmay, iyesini atılıp turgan çabırlarına başın salıp, alayda soylandı, közlerinden köz caşları aga. Soylanıp edi arbaz da. Halkga kelgen palah alay inciltdi tolu-tobar arbaznı da.

Tutar alay turganlay iynekni ökürgeni eştildi. Pariy sagayıp, terk oguna kötürüldü. Üy artında halcar taba tebiredi. Anı körgende "Kuru biz kalıp kaldık da" degença, iynek cılamsıragan etgença, müñürdedi. Aça añña Aykaşha devçü edi. Pariy köp bolmay tuvgan buzovçuk turgan gitçe orunçuknu eşigine bardı. Art ayaklarına süelip, küreşe ketip, gimhotu bla türtdü da, kadavnu ıçhındırdı. Sora iynekni orununu eşiginde togaynı örge etdi da, eşik tavuş ete, açıldı
Endi buzovçuk erkinlikge çıkdı. Endi iynek da başına boş boldu.  Buzovçuk cetip,  kuyrugun da oynata, kömük etdirip içe başladı sütden, kızıp turgan emçekleni alışındıra. Alay az süelmegendi pariy, Açanı katını iynekni savganda. Alayda, körgenin, bilgenin da unuturgu kele, ışanıvu ahırı bla tügenip kalmaganı sebepli. Tutarnı cüregi arbazga tartdırdı. Kim biledi... Ol üy artına - halcarga ötgen kezivde... Adamları artha... Bir da bilmezse.

Pariyni körgenley arbaz biyagı makamın - ayırılıv küyün - soza başladı. Üynü eşigi keññe açılıp turganın körgende Tutar seskeññen oguna etdi. Ol aksaganın da horlarga küreşe, gıyı taşladan etilgen tapgala bla kötürülüp, bosagadan üynü içine karap, eşik üsünde uvalıp turgan ariv boyavlu kaññaçıklanı esledi. Pariy añılamadı ol ne zat bolganın. Alga atlap, enşge da iyilip, iyisgep kördü. Ma alay bildi Tutar beşik iyisin. Ma alay kördü Tutar uvalgan beşikni. Biraz mıçıgandan sora başha amal tapmay, ol etivçüsüça, başın da artha atıp, terezeleni zıñırdata, uludu.

Pariy cılav ete edi, uvalgan beşikni cılavun. Halk beşigini cılavun.

7

Kurugan, otu öçülgen tav elni ekinçi tañı atdı. Mart aynı tañı, kart aynı tañı, suvugan aynı tañı, sıññan aynı tañı.

Ol, ömüründeça, kanatların cayıp, kudretni cañırta, carıta, cırlata, kelmedi bu col. Adamsız kalgan elni tañı kesi-kesin tüe keldi, kanatları küe keldi. Keldi da, elni başından qaradı. Üyleni terezelerinde kesini ullu közlerin koya, arbazlaga zıbır kol ayazların sala... Tañ, cava-cava, şoş cıladı. El anasıça, cıladı tañ.

"Caz başı ösermi endi bu cerde?" - dep sagışlandı tañ. Ak Sırtdan a añña cuvapha Tutarnı cırı eşitildi: bar cılavlanı unutdurgan cır.

Adamların çaqıradı, halqın çaqıradı ol. Men añılayma ol cırnı. Siz da añılagız anı, adamsız da:

Eze erite canımı
Deydi ol
Ayıtıp turlukma cırımı
Deydi ol
Cırımı ayıtıp turlukma
Deydi ol
Tañ bla atıp turlukma
Deydi ol
Kelip turlukma Ak sırtha
Deydi ol
Kalavur bolup el curtha
Deydi ol
Sen kesiñ kayıtıp kelginçi
Deydi ol
Mañña koluñu berginçi
Deydi ol
Allıña karap turlukma
Deydi ol
Çakıra alay turlukma
Deydi ol

8

Ma alaydı köçgünçülük azabın çekgen, ot cagasından üzülüp  ketgen halknı pariyi - zavallı Tutar, tulpar Tutar, seni kadarıñ.  Seni neñ Açanı kadarı va? Anı bitev halkını kadarı va?  Men bügün da eşiteme seni cırıñı, cılay-ezile aythan cırıñı, bar duniyalada mudah cırnı. Eşiteme da, men da cılayma, bar duniyalada mudah adam bolup. Seni ol cırıñ uçup aylanadı beş da tav elni başında, Holamnı kurugan taşında. Kök bla cerni arasında. Köçgünçülük azabın halkla unutup koymaz üçün. Allay palah endi bolmaz üçün uçadı seni cırıñ, Tutar. Tarıhda kesine cer algan avazıñ. Andan beri, Ak Sırtdan mañña deri savlay cetgen avazıñ.

Kategorilerim

Arkadaşlarım

Bağlantılarım

Blogcu ile yapıldı

KATAGORİLERİM

  • ,
  • Konak defter Counters Kamatur.org  :: Karaçay Malkar Türkiye http://www.elbrusoid.org Карачаево-балкарский фонд Эльбрусоид(R) Информационный портал "Карачаевцы" Aланские рода и Аланское Тёре. Click for Konya, Turkey Forecast