KARACHAYLI

KUZEY KAFKAS KARAÇAY TÜRKLERİNİN KÜLTÜRÜ

BAĞIMSIZLIK YOLUNUN TEMELİ

(Türkiye тürkçesine аktaran Ufuk TAVKUL**)

Selamünaleyküm Değerli Türkler!

Hürmetli Kardeşlerim!

Birbirimizi görmek mutluluktur. Fakat “Kasım Ayının İkinci Günü” Karaçay Türkler'inin acısı iki katı daha fazladır. “2 Kasım”ı söylemeden geçemeyeceğim.

2 Kasım 1828 tarihinde Hasavka Savaşı ile Rus İmparatorluğu Karaçay'ı zorla kendi topraklarına katmış olmasına rağmen, 1943 yılına değin, 115 yıl boyunca savaşı sürdürmüş; ancak Karaçay'ı Rus yapamamış! Hristiyan yapamamış! Asimile edememiştir! Yine “Kasım Ayının İkinci Günü” bu kez 1943 tarihinde Rus Komünist İmparatorluğu, Türk ve Müslüman Karaçay Halkını Ana Yurdundan söküp, Orta Asya'ya sürüp, 558 parçaya ayırıp darmadağın etmiştir! Fakat onlar Özbek, Kırgız, Kazak Türklerinin içinde Karaçay aslını kaybetmeden 1957 yılına kadar yaşamış ve Kafkasya'daki Ata Yurduna geri dönmüşlerdir. Ata Yurda dönmelerine rağmen onlara devlet olma hakkı verilmediğinden, bugün yurdumuzda yurtsuzlar diye yaşıyoruz!

Karaçay Türkleri – Karaçay Halkı, Kafkasların en eski halklarından biridir. Antropolojik yönden Kafkas ırkındandır. Tarihte bilinen eski “Koban Kültürünü” meydana getiren kavimlerdendir. Koban kültürünün en parlak dönemi ise günümüzden üç bin yıl önceye dayanmaktadır. Kafkasya binlerce yıldan beri Türk Kavimlerinin yurdu olmuştur. Tarih, etnografya, arkeoloji ilimleri Karaçay Türklerinin ve onların atalarının beşbin yıldan beri Kafkasya'da yaşadıklarına şahitlik etmektedir. Kaziy Laypan, İsmail Mızı, Hanafiy Bici, İbrahim Şaman, Soslanbek Bayçora, Mahti Curtubay gibi bilim adamları bu görüştedir.

Türk Dili, yüzyıllardan beri Kafkas Halklarının “ortak dili” olmuştur. 1922-1923 yıllarında Dağıstan Cumhuriyeti'nin Yönetimleri Moskava'ya yazdıkları mektupta Türk Dilinin yüzyıllardan beri Kafkasya'da ortak dil olduğunu, Rus dilinin Rus İmparatorluğu'nun dili olması sebebiyle, Karaçaylıların, Dağıstan'ın Türk Dilini kabul ettiğini bildirilmişti. Böylece Türkiye'den öğretmenler çağrılıp Kuzey Kafkasya'da ders verdirilmişti. Fakat, 1930'lu yıllarda, bu fikri savunan Kafkasyalıları «Pantürkist» olmakla suçlayıp, yok etmeye başladılar. 1936-1937 yıllarında Latin Alfabesini kaldırıp, yerine Rus Kril Alfabesini yerleştirdiler. Bu siyasi hareketin ne şartla yapıldığı belliydi:

1. Arap Alfabesinden, Kuran Harflerinden ayırarak, halkı İslâm Dininden, müslümanlıktan ayırmaya çabaladılar.

2. Latin Alfabesinden ayırarak, Türkiye'den Türkçülükten ayırmaya uğraştılar,

3. Kril-Slav Alfabesini yerleştirerek, halkları Ruslaştırmayı, asimile etmeyi amaçladılar.

Böylelikle 1930'lu yıllara kadar Kafkas Halklarının ortak dili olan “Türkçeye”, onunla birlikte Türk ve Müslüman Kafkas Halklarına zulmün en ağırı uygulanmaya başladı. 1930'lu yıllarda Türkçenin Kafkas Halklarının ortak dili olması kaldırıldı.

1943 yılında Kafkasya'nın Türk ve Müslüman Halkı Karaçaylılar sürgüne gönderildi. Ondört yıl süren sürgünde eziyet çekip, yurtsuz kalsa da, İslâm Dinimiz ve Allah'ın koruduğu Karaçay-Türk Dilimiz, halkımız tarafından muhafaza edildi.

Dünyada her şey değişiyor, dünya kendiside değişiyor. Ancak Rusun emperyalist, şovenist asimilasyon siyaseti hiç değişmiyor. Rus Çarlık İmparatorluğunun İki Başlı Kartalı uçarak gelip bugünkü “demokrat” Rusya'nın başına konup, doğuya da, batıya da uğursuz bakışlar fırlatıyor.

Çarlık Rusyası, Karaçay da dahil olmak üzere, başka milletleri, başka yurtları zorla, silah gücüyle kendisine kattı. Çarlığın milli siyaseti şöyleydi; “Rus olmayan halkların devletlerini kökünden yok etmek! Kültürlerini yok etmek! Ana dillerini yok etmek! Gelişmesine izin vermemek! böylece en sonunda Ruslaştırmak!” (Rusya Komünist Partisinin 10. toplantısının dökümanlarından).

Komünist Partisi, Çarlığın o günkü Kafkas Halklarına karşı beslediği niyeti açıklarken, keşke kendisi o “Halkları” korumaya çalışsaydı. Tam tersine “Komünizm” Çarlıktan daha büyük bir felaket olarak çıktı dünyanın karşısına. Komünist İmparatorluğu Karaçay'ı yediden yetmişe esir edip, Orta Asya'ya sürdü.